Paryż dla kobiet

Haute Couture:   (dosłownie: -wysokie szycie-).
Paryż był od zawsze stolicą mody. Ci, którzy ją tworzą należą do elitarnego kręgu, do którego nie łatwo się dostać. Krawiectwo Haute Couture istnieje od 1850 roku. Przynależność zatwierdza tylko Ministerstwo Przemysłu. Aby zostać twórcą haute couture  należy zatrudniać co najmniej 20 pracowników i dwa razy do roku organizować pokaz mody dla publiczności i przedstawicieli prasy. Kreator musi zaprezentować co najmniej 75 modeli. Do tego dochodzą jeszcze inne wymagania. Pokazy mody odbywają się w styczniu i lipcu. Każdy model to prototyp. Z niego później szyje się kopie na życzenie klientek. Pierwszy salon mody w Paryżu powstał przy placu Vendôme.
Adresy firm Haute Couture: Place des Victoires (II dzielnica), Rue Montagne (XVI dzielnica), Avenue George V (XVI dzielnica), Rue de Faubourg St. Honoré. moda2

stylLa Pr-t—Porter – Konfekcja gotowa (dokł. -gotowe do noszenia-). Prezentowane na pokazach modele są od razu wprowadzane na rynek do sprzedaży. Każdy jest szyty w wielu egzemplarzach (ilość może dochodzić do kilkudziesięciu) i jest sprzedawany w butikach na całym świecie po cenie niższej niż oryginał. Modele są projektowane przez młodszą generację kreatorów mody i również przez słynnych projektantów. Można je kupić w firmowych salonach mody jak również w innych butikach.
Twórców  (createur de mode) pr-t—porter tez obowiązują reguły : dwa razy do roku muszą zorganizować pokaz dla prasy (marzec i październik).
Modele Pr-t—porter można kupić w butikach po dwóch stronach Sekwany:

Wielkie Domy Towarowe:

Większość Domów Towarowych (Galerii) znajduje się na prawym brzegu Sekwany. Większość z nich powstała  w połowie lub pod koniec XIX wieku, stąd poza wyposażeniem można podziwiać ciekawy wystrój architektoniczny wnętrz (secesja).
Najsłynniejszym jest Galeria Lafayette, 40 Bld Haussmann. IX dzielnica, metro Chausée-d-Antin, Hauvre-Caumartin lub Opera.

paris-galerie

Le Printemps,  (obok Galerii Lafayette). Budynek wzniesiony w latach 1836-1900 przez Paula Sedille-a, później przebudowany, w stylu Art Nouevau. Piękny witrażowy dach ze szklaną kopułą z roku 1925.

La Samaritaine, 19 rue de la Monnaie, I dzielnica, metro nr 1: Louvre-Rivoli. Dom Towarowy otwarty w 1870 roku. Budynek  i wnętrze przeszło gruntowny remont. Składa się z kilku budynków. W budynku nr 2 znajduje się restauracja z tarasem (widok na Sekwanę).

Le Bon Marché, rue de Sevres, VI dzielnica (lewy brzeg). Metro : Sevres-Babylone. Jest to jedyny wielki Dom Towarowy na lewym brzegu Sekwany, znacznie mniej popularny od pozostałych. Tu Emil Zola umieścił akcję powieści -Au Bonheur  des Dames- (wersja filmowa pod tytułem -Wszystko dla Pań-). W piwnicach znajduje się dział towarów kolonialnych. Na parterze bogato wyposażone stoiska z żywnością.

Forum des Halles,  II dzielnica, metro: Les Halles.
Jest to czteropoziomowy kompleks kulturalno-handlowy (obecnie w przebudowie). Również stacje kilku linii metra i pociągów R.E.R.

 

Modne Ulice  (prawy brzeg)

Faubourg St. Honoré. VIII dzielnica, metro: Madelaine. Na tej ulicy mają swoje sklepy  liczący się kreatorzy mody. Ulica ta jest uważana za najdroższą w Paryżu.

Place des Victoires. II dzielnica, metro: Bourse. Pierwszym, który otworzył tu swój butik  był znany projektant Kenzo, plac i okolice stały się centrum mody młodszej generacji projektantów.  Tu można kupić ubrania sygnowane przez  Thierry Mugler, Montana, J.P. Gaultier.

Rue Rivoli, I dzielnica, metro 1, od Placu Châtelet do Rue St. Antonie – na tym odcinku znajdują się liczne sklepy znanych marek odzieżowych, obuwniczych (ceny przystępne): H&M, ZARA, Primke, GAP,  NAF NAF i inne.

Rue St.Antoine, IV dzielnica, metro 1: Saint-Paul. Jest przedłużeniem Rue Rivoli. Poza butikami z modną,  niedrogą odzieżą liczne sklepy z butami. Ceny zróżnicowane.

Champs-Elysées: w ostatniej dekadzie otworzono tu kilka wielkich galerii oferujących  odzież, obuwie, dodatki, rzeczy do wystroju wnętrz. Zniknęły sklepy haute couture a w ich miejsce pojawiły się popularne, niedrogie marki.

 

Modne Ulice (lewy brzeg)

Rue de Rennes, Rue de Four i Rue Bonaparte :  VI dzielnica. Wiele tu butików znanych projektantów: Ted Lapidus, Lanvin, Celine, Prada.

Rue de Grenelle. V dzielnica. To ulica, gdzie w butikach można kupić rzeczy sygnowane przez: Sonia Rykiel, Chaco, Monata, Emmanuel Kahn.

Boulevard St.Michel i Saint.Germain-des-Pres : V i VI dzielnica. Kiedyś znajdowały sie tu butiki liczących się twórców mody. Dziś dużo t sklepów – zwłaszcza na Bulwarze St. Michel – popularnych marek wśród młodzieży i nie tylko.
Na bulwarze Saint Germain-des-Pres – salon Sonii Rykiel.

Okolice Placu St.Placide, Rue St.Placide i rue St. Sulpice: tutaj dużo butików  degriffes  oferujących różne marki.
Ponadto ulice : rue de Sevre, rue Madame

passage-des-panorama

Pasaże

Najwięcej Pasaży znajduje się w okolicach Wielkich Bulwarów. Są one przykryte szklanymi dachami, niektóre bardzo eleganckie o wystroju secesyjnym. Pochodzą z początku XIX wieku. Z ponad 100 pasaży zachowało się jedynie ok. 20. Znajdują się w nich eleganckie sklepy, również herbaciarnie i kawiarnie. Można też coś zjeść.
Passage des Panorama (pierwszy, który był oświetlony lampami gazowymi). 10, Rue St. Marc. Wybudowany przez Amerykanina Roberta Fultona, który znalazł się we Francji, by przedstawić swoje projekty: łódź podwodną (słynnego Nautilusa) i torpedę. W oczekiwaniu na decyzje przedstawicieli Dyrektoriatu, postanowił zbudować pasaż, w którym chciał umieścić dwie wielkie rotundy, w których byłyby prezentowane ogromne podświetlane obrazy – -panoramy-. Odniósł wielki sukces.
Wystrój w stylu egipskim (po kampanii Napoleona Paryż ogarnęła moda na egiptomanię). Został otwarty w 1800 roku. Nazwa pasażu pochodzi od iluzjonistycznych malowideł z widokiem stolic europejskich, które niegdyś były u wejścia do pasażu. W pasażu odchodzą arkady handlowe: Galeria St. Marc, Galerie des Varietes i Galerie Feydeau. Odpocząć można w herbaciarni L-Arbre a Canelle  pod numerem 47 w stylu Napoleona III.

 

Passage Jouffroy. Znajduje się obok Museum Figur Woskowych Grévin na Bulwarze Montmartre. Otwarty w 1847 roku. Ma 140 m długości.
Tu liczne sklepy dla różnych kolekcjonerów, ponadto zabawki, sklep ze starociami, sklep z laskami z oryginalnymi rączkami, miniaturowe przedmioty. Jego przedłużeniem jest Pasaż Verdeau, gdzie każdy kolekcjoner książek znajdzie coś dla siebie (bogaty zbiór książek o tematyce filmowej, albumy), antyki, stare fotografie, pocztówki.  12 blv Montmartre. Metro 8,9. Richelieu Drouot

Pomiędzy 46 rue de Faubourg ST. Denis i 43 rue du Faubourg St.Martin znajduje sie Pasaż Brady o klimacie z Dalekiego Wschodu. Można tu dostać egotyczne przyprawy, owoce i warzywa.
Inne pasaże znajdują się w oklicy Biblioteki Narodowej:
Passage Choiseul, 44,Rue Des Petit Champs. Galeria handlowa kryta szklanym dachem. Wchodzi się do niej przez XVII pałac. Znajduje się tu mnóstwo małych sklepików i warsztatów. Ma prawie 200 m długości. Z niej przechodzi się do Pasażu Sainte Anne.
Na końcu Rue des Petits Champs przed Placem Place des Victoires  ekskluzywny Pasaż Vivienne. Ma 176 m dlugości. Otworzony jak większość w połowie XIX wieku.  Ma tu m.in. swój butik Jean Paul Gautier. Zachowały się wszystkie zabytkowe detale w wystroju.
Obok równolegle Galeria Colbert. W niej znajduje się księgarnia Biblioteki Narodowej i galeria sztuki. Oba pasaże zbudowane  na miejscu dawnego pałacu markiza de Seigneulay, syna Jean Baptysta Colberta.

Pasaż Vero-Dodat, 19 rue J.J.Rousseau. Mniej popularny niż pasaże z okolic Wielkich Bulwarów z marmurowymi kolumnami i szklanymi witrynami. Ma 80 m dlugości. W pasażu galerie sztuki, księgarnie. Tu kawiarnia Café de l-Epoque, gdzie prawdopodobnie Gérard de Nerval (francuski pisarz, tłumacz, eseista) wypił ostatniego drinka przed popełnieniem samobójstwa. Nazwa pasażu pochodzi od nazwisk dwóch rzeźników – Vero i Dodata, którzy ten pasaż stworzyli.