Le Marais

marais_mapa

Dzielnica Le Marais to jedna z najstarszych dzielnic Paryża, gdzie na każdym kroku turysta spotyka się z historią tego miasta. Pełno tu pałaców, muzeów, a w wąskich średniowiecznych uliczkach znajdują się liczne kawiarenki i butiki.
Aż do do XIII wieku cały teren był bagienny (słowo -marais- znaczy bagno). Osuszaniem tych terenów zajął się kościół, powstało tu kilka klasztorów. Zakony te utrzymywały się z uprawy warzyw. Z czasem zaczęły sprzedawać swoje grunty arystokracji, która budowała tu dla siebie wiejskie rezydencje tzw. courtilles, potem pałace nazywane hotels particuliers takie jak m.in. Hotel de Sully, Hotel de Sens, Hotel Sale (siedziba Muzeum Picasso) oraz Hotel Carnavalet. Z czasem zaczęli tu się osiedlać bogatsi mieszczanie.
Dzielnica stała się popularna dzięki królowi Henrykowi IV, który w 1605 roku zbudował w Marais Place Royale (dzisiaj nazywa się on Plac Wogezów). Była to najmodniejsza dzielnica mieszkaniowa aż do czasów Rewolucji. Później dzielnicę zamieszkiwali drobromieszczanie i robotnicy.
W latach 60-tych XX wieku, ówczesny Minister Kultury Andre Malraux polecił odrestaurować dzielnice z uwagi na jej wielkie walory historyczne. Pałace zostały zamienione na muzea, siedziby administracji i prywatne mieszkania. Le Marais znowu stało się modne.

PLACE DES VOSGES – PLAC WOGEZÓW

Do 1800 roku plac nazywał się Place Royale (Plac Królewski). Był to pierwszy plac o regularnej zabudowie, zbudowanym w miejscu targu końskiego. Miejsce to obrały sobie głowy koronowane na swoje siedziby (Palais des Tournelles). W obrębie placu były domy mieszkalne, łaźnie, ogrody.
Kiedy wdowa po królu Henryku II, Katarzyna Medycejska przeniosła siedzibę królewską do Luwru, plac zamieniono w targ koński. Dopiero Henryk IV nadał nowe znaczenie temu miejscu. Zdecydował o poszerzeniu placu i nazwał do Royale. Miały się na nim odbywać uroczystości publiczne.
Pierwszym budynkiem przy placu był pawilon króla (pod numerem 1 od strony południowej). Następny budynek był postawiony po stronie przeciwnej – był to pawilon królowej. Król nigdy jednak tutaj nie zamieszkał, ponieważ w 1610 roku, na dwa lata przed zakończeniem prac budowlanych, został zamordowany.
Inauguracja placu miała miejsce w 1612 roku a uświetniły ją zaślubiny Ludwika XIII, (którego posąg stanął po środku placu) z Anną Austriaczką. Plac szybko stał się modnym miejscem. Tutaj odbywały się pojedynki. Po Rewolucji zmieniono nazwę naPlace des Vosges, na cześć departamentu Francji, który najsolidniej płacił podatki.
Plac otacza 36 symetrycznie rozmieszczonych budynków, po 9 z każdej strony, wspartych na czterech arkadach. Każdy z budynków ma ciekawą historię. Mieszkało tu wiele znanych ludzi: np. pod numerem 1 urodziła się znana pisarka Madame de Sevigne (żyła w XVII wieku), pod numerem 6 mieszkał Victor Hugo, pod numerem 8 na drugim piętrze mieszkali pisarze Teofil Gautier i Alfons Daudet, pod numerem 21 w latach 1615-1623 mieszkał kardynał Richelieu.
Obecnie Plac Wogezów otoczony jest alejami lipowymi. Jest to jedno z nielicznych miejsc w Paryżu, gdzie można wypoczywać na trawie